Unia Europejska przygotowała więc mnóstwo regulacji prawnych, z jakich co niektóre przypominają ekonomię planowaną prosto z epoki PRL-u. Można wyszczególnić tutaj chociażby odgórne ustalanie o ile procent mniej elektryczności mają zużywać czajniki, bitwa z tradycyjnymi żarówkami bądź przepisy tyczące się wykorzystywania dodatków biopaliw. Największe konsekwencje, w szczególności dla Rzeczypospolitej będą jednak mieć limity CO2 ponieważ mocno odczują to na własnej skórze wszyscy mieszkańcy. No nieomal wszyscy – oprócz gromady oszustów czerpiących zyski z podatku węglowego lub wytwórców solarów. To ogromne przedsięwzięcie o absurdalnym uzasadnieniu, niemniej jednak europejskie społeczeństwo zostało już dość dobrze przekonane przez media. Wystarczy włączyć Internet, aby zobaczyć pierwszy z brzegu ekoblog prowadzony przez fanatycznego ekologa, witryny różnorakich bezsensownych akcji w rodzaju ,,godzina dla ziemi” bądź siąść przed odbiornik telewizyjny i posłuchać wypowiedzi poprawnych politycznie polityków. Ekologia to współcześnie coś o wiele więcej niż ochrona przyrody czy interes. To doktryna polityczna, a czasem nawet quasi-religia – i o to właśnie chodziło.