Udało się! Przyjęli mnie! Teraz trzeba zająć się problemami organizacyjnymi, tj. zmiana miejsca zamieszkania, złożenie akt osobowych, etc. Kupując bilet na środek transportu do Warszawy czułam się jakbym nabywała bilety do szerokich horyzontów i edukacji. Po dotarciu do wielkiego miasta moje obawy znalazły potwierdzenie, czułam się jak w miejskiej dżungli… W którą stronę iść? W jaki tramwaj wsiąść? Obawiam się,że na jakiejkolwiek wycieczki egzotyczne prościej się ogarnąć w transporcie oraz organizacji ruchu niż tu… Mimo to, pomimo strachu i przerażenia ograniczającego mnie od wewnątrz ruszyłam w głąb dżungli. W pierwszym napotkanym pawilonie zaopatrzyłam się w najbardziej aktualną mapę miasta. Taki drobiazg, a cieszy i pomaga w życiu. Dzięki niej wiedziałam już mniej więcej w którą stronę się kierować. Jednak na transport metrem nie miałam odwagi, wolałam przespacerować się te parę kilometrów do uczelni. Po drodze spotkałam mnóstwo młodych ludzi rozdających ulotki lub spacerujących przed biurami podróży i trzymających nad głową wielki afisz „Wycieczki incentive!” czy też „Wyjazdy firmowe!”. Zaciekawiła mnie nazwa „Incentive”, więc zadecydowałam że podejdę do tego studenta i go wypytam, przy okazji zaliczając pierwszą znajomość w świeżym mieście. Tak jak podejrzewałam, był to student, pracujący po zajęciach. I to z mojej uczelni! Przedstawił mi przy możliwości pogaduszki jak najprościej dostać się do uczelni i których tramwajów użyć. Po załatwieniu wszystkich niezbędnych spraw studenckich, czas wracać do swojego domu i powoli zacząć planować egzotyczne wyprawy do dzikiego miasta studenckiego.

Udało się! Dostałam się! Teraz trzeba zająć się sprawami organizacyjnymi, tj. zmiana miejsca zamieszkania, doręczenie akt osobowych, etc. Kupując bilet na środek transportu do Warszawy czułam się jakbym zdobywała Indonezja bilety do wiedzy i edukacji. Po dotarciu do wielkiego miasta moje obawy znalazły potwierdzenie, czułam się jak w miejskiej dżungli… W którą stronę iść? W jaki tramwaj wsiąść? Myślę,że na jakiej bądź wycieczki prościej się zorientować w transporcie czy też organizacji ruchu niż tutaj… Mimo to, pomimo strachu i przerażenia krępującego mnie od wewnątrz ruszyłam wewnątrz dżungli. W najbliższym napotkanym sklepie zaopatrzyłam się w najbardziej aktualną mapę miejscowości. Taki drobiazg, a raduje i pomaga w życiu. Dzięki niej wiedziałam już mniej więcej w którą stronę iść. Ale na podróż metrem się nie odważyłam, wolałam przespacerować się te parę kilometrów do uczelni. Po drodze napotkałam mnóstwo młodych ludzi rozdających ulotki reklamowe lub zachęcających przed biurami podróży i posiadających nad głową wielgachny neon „Wycieczki Kenia incentive!” czy też „ Wyjazdy na zamówienie!”. Zaciekawiła mnie nazwa „Incentive”, więc zadecydowałam że zaczepię tego chłopaka i go wypytam, przy okazji posiadając pierwszą znajomość w świeżym mieście. Tak jak się domyślałam, był to żak, pracujący po szkole. I to z mojej uczelni! Poinformował mnie przy możliwości konwersacji jak najprostszą drogą dotrzeć do uczelni i których środków transportu użyć. Po załatwieniu wszystkich ważnych spraw studenckich, najwyższy czas wracać do swojej mieściny i powoli zacząć planować egzotyczne wyprawy do dzikiego miasteczka studenckiego.