Walory turystyczne Mazur to przede wszystkim ponad 3000 jezior, wspaniała przyroda, setki zabytków oraz ponad dwa tysiące gospodarstw agroturystycznych. Z tego typy wypoczynku w kwaterach agroturystycznych corocznie korzysta coraz liczniejsza grupa turystów również zagranicznych. W obsłudze turystycznej zatrudnionych jest kilka tysięcy osób. Dodatkowo turyści mogą znaleźć zwiedzić Pola Grunwaldzkie, na których w 1410 r. wojska polsko-litewskie pokonały Krzyżaków.

Niewątpliwą atrakcją gminy Sicienko jest Jezioro Wierzchucińskie Duże o powierzchni 49,2 ha i głębokości maksymalnej 25 m. Położone jest ono w Rynnie Byszewskiej, w ciągu rzeki Krówki. Wokół Jeziora rozciągają się tereny rekreacyjne z ogródkami działkowymi.
Na terenie Sołectwa Wierzchucice rozciąga się Jezioro Wierzchucińskie Małe, które zajmuje pow. 52,3 ha, a jego maksymalna głębokość wynosi 12,7 m. Położone jest ono na granicy Gmin Sicienko i Koronowo, w systemie rzeki Krówki.

Coraz liczniejsza grupa turystów odwiedza Zakopane. To miasto jest atrakcyjne dla turystów zarówno w zimie jak również latem. Zima na narciarzy czekają bardzo dobrze przygotowane stoki oraz wyciągi narciarskie. Turystyka letnia to przede wszystkim wędrówki po szczytach i dolinach. Do dyspozycji turystów jest duża ilość pieszych szlaków turystycznych oraz rowerowych, których ilość systematycznie z roku na rok rośnie. Przez cały sezon czynne są kolejki na Gubałówkę, Kasprowy Wierch, Butorowy Wierch. Zakopane oferuje również wiele zabytków.

Bieszczady są bardzo rozległym obszarem górskim, który jest częścią łańcucha Karpat. To w Bieszczadach znajduje się szczyt Opołonek, najbardziej wysunięte na południe miejsce Polski. Bieszczady nalezą do bardzo atrakcyjnego regionu turystycznego w Polsce. Bieszczady dzielimy na Bieszczady Zachodnie, Środkowe i Wschodnie.

Przetarg zrealizowany terminowo wraz z zachowaniem odpowiedniej jakości wykonanych prac przekłada się na referencje i daje firmie duże szanse na uzyskanie kolejnych zamówień. W obecnym czasie zauważalna jest poprawa jakości wykonanych prac budowlanych. Oznacza to, że kierownictwa firm przywiązują znaczną wagę do tego typu działań. Zapewne wpływ na to mają działania konkurencji.

Często zakres przetargu obejmuje również mechaniczne karczowanie drzew znajdujących się obok remontowanego obiektu. W takiej sytuacji do realizacji zadania będzie potrzebny sprzęt specjalistyczny wraz z obsługą. Dodatkowo zdarza się, iż zapytanie ofertowe posiada rozszerzony zakres prac budowlanych oraz porządkowych, które firma wygrywająca dany przetarg musi zrealizować. Dla przykładu poza posprzątaniem placu budowy inwestor może wymagać posiania trawy. Realizacja takiego zadania poza samym przygotowaniem podłoża oraz sianiem trawy wymaga również podlewania.

W przypadku, gdy zakres przetargu obejmuje remont mostu znajdującego się w ciągu drogi wojewódzkiej zakres prac budowlanych może obejmować również roboty przygotowawcze i rozbiórkowe. Realizacja tego typu prace może wymagać użycie ciężkiego sprzętu budowlanego. W przypadku, gdy firma startująca do przetargu nie dysponuje takim sprzętem, to w przypadku wygrania przetargu będzie zmuszona skorzystania z podwykonawcy.

Znaczna ilość ogłaszanych przez urzędy gminne ofert przetargowych na roboty budowlane dotyczy wykonania remontów pełnych lub cząstkowych metodą powierzchniowego utrwalenia emulsją asfaltową i grysami. Wykonanie tego typu prac może wymagać użycie lekkiego sprzętu budowlanego. Każdorazowo wiąże się to z dodatkowymi kosztami związanymi z zabezpieczeniem miejsca postojowego, na którym taki sprzęt budowlany będzie bezpieczny.

Trasa rowerowa nr 1 — Kruszyn — Zielonczyn — Kruszyn. Długość trasy wynosi 9 km. Czas przejazdu z przystankami około 2 godziny.
Na trasie przejazdu znajdują się:
- polskie bunkry obronne oraz okopy z czasów II wojny światowej,
- jar polodowcowy ze stromymi wzniesieniami dochodzącymi do 97 m n.p.m porośniętymi nienaruszonym drzewostanem. Tworzą go jesiony, dęby, graby i wiązy, a w niższych partiach tarnina.,
- pomnik przyrody — głaz narzutowy i dąb szypułkowy

Duży wpływ na rozwój tych ziem miała budowa Kanału Bydgoskiego w XVIII wieku. Kolejne ożywienie przyniosła budowa linii kolejowej Wałcz – Piła – Bydgoszcz w połowie XIX wieku. Z kolei na przełomie XIX i XX wieku wzdłuż budowanych wąskotorowych Bydgoskich Kolei Dojazdowych wyrastały młyny, mleczarnie, cegielnie i gorzelnie. Część tych obiektów nadal prosperuje. Niewątpliwą atrakcją jest Obszar Krajobrazu Chronionego Rynny Jezior Byszewskich.

Niewątpliwą atrakcją gminy jest Jezioro Wierzchucińskie Duże o powierzchni 49,2 ha i głębokości maksymalnej 25 m. Położone jest ono w Rynnie Byszewskiej, w ciągu rzeki Krówki. Wokół Jeziora rozciągają się tereny rekreacyjne z ogródkami działkowymi. Na terenie Sołectwa Wierzchucice rozciąga się Jezioro Wierzchucińskie Małe, które zajmuje pow. 52,3 ha.

Gmina Sicienko słynie z organizacji wielu ciekawych imprez o charakterze regionalnym. Organizowany corocznie piknik z okazji święta plonów to obecnie najbardziej znana impreza. Bogaty program artystyczny, atrakcje kulinarne i wiele różnych pokazów przyciągają liczną publiczność.

W gminie Sicienko Istnieją udokumentowane ślady osadnictwa sprzed 2 tysięcy lat. Pierwsze parafie rzymsko — katolickie zakładano na tym terenie w XIV i XV wieku. Ze wzniesionych w tym czasie kościołów żaden nie przetrwał do współczesności. Obecnie istniejące obiekty sakralne powstawały na przełomie XIX i XX wieku.

W okresie międzywojennym Szczecinek nazywany był Perłą Pomorza Zachodniego. Położony jest niezwykle malowniczo – wśród lasów, pomiędzy dwoma jeziorami Trzesiecko i Wielimie. Liczące 40 tysięcy mieszkańców miasto Szczecinek ma powierzchnię 3,7 km2, z czego 1/5 stanowią tereny zamieszkane. Pozostałą część powierzchni zajmują tereny pod inwestycje oraz lasy i jeziora.

Władze miasta Szczecinek wspierają rozwój miasta poprzez zaangażowanie na rzecz sektora przemysłowego i turystycznego. Troską magistratu jest maksymalna ochrona środowiska oraz aktywne wsparcie przedsiębiorstw poprzez pomoc publiczną. Start nowym przedsiębiorstwom umożliwia niemal pełna infrastruktura dostępna na terenie miasta.

Od strony gospodarki komunalnej Szczecinek jest rozwiązaniem wręcz modelowym. Czytelny jest podział obowiązków i struktura firm, będących spółkami skarbu gminy. Zajmują się one dostarczaniem wody i odbiorem ścieków , dostarczaniem energii cieplnej , zbieraniem odpadów , administrowaniem budynkami komunalnymi oraz komunikacją publiczną.

Niedaleko kościoła NNMP w Szczecinku, po drugiej stronie rzeki, znajduje się kolejny zabytek: zamek książąt pomorskich, który w wyniku późniejszych przeróbek (wieki XVI oraz XIX i XX) nie zachował swojego średniowiecznego charakteru. Również nad rzeką znajduje się też kolejny budynek godny uwagi: stary spichlerz szachulcowy.

Wieża gotycka ul.Ks.Elżbiety. Pozostałość po kościele św. Mikołaja. To właśnie na tę budowlę przeznaczono materiał z rozbiórki klasztoru Marientron. Zbudowany w XVI w. kościół, rozebrano w 1909 r., pozostawiając wieżę. Od 1914 r. mieści się w niej Muzeum Regionalne. Dodatkową atrakcją dla turystów są schrony bojowe – ul. Kościuszki (wylot na Barwice).

W 1823 r. opracowano plan regulacyjny Pabianic i zaczęto osiedlać na Nowym Mieście tkaczy z zagranicy. Wybudowano kościół ewangelicko-augsburski i synagogę. W drugiej połowie XIX w. w Pabianicach dominował przemysł włókienniczy (firmy R. Kindlera i Krusche-Endera). Powstała papiernia R. Saengera, Pabianickie Towarzystwo Przemysłu Chemicznego oraz Fabryka Maszyn i Odlewnia Waldemara Kruschego. W tym czasie w mieście założono pierwszą aptekę, księgarnię, drukarnię, straż pożarną, szkołę handlową.

We wrześniu 1939 r. w okolicach miasta rozegrała się tzw. bitwa pabianicka. W walkach prowadzonych przez 15 Pułk Piechoty „Wilków” poległo ponad 320 żołnierzy polskich. W obronie miasta walczyły również 36 Pułk Piechoty Legii Akademickiej i 72 Pułk Piechoty imienia Dionizego Czachowskiego. Poległych pochowano na cmentarzu wojennym w Parku Wolności (dziś cmentarz wojskowy znajduje się na cmentarzu katolickim). II wojna światowa to przynależność miasta do Kraju Warty.

Początki Pabianic sięgają okresu średniowiecza choć znalezione ślady na tym terenie świadczą o istnieniu osad ludzkich już w czasach prehistorycznych (VI-V w p.n.e.). Osada wśród puszczy pełnej dzikiego zwierza leżała na terenach zwanych Opolem Chropskim (nazwa prawdopodobnie określająca ziemię bagnistą, porosłą krzakami, która zamarzając zimą tworzyła „chropy”), jedną z pierwotnych form wspólnoty terytorialnej. W 1086 r.

W drugiej połowie XVI w. Kapituła Krakowska wzniosła w Pabianicach dwa cenne obiekty renesansowe istniejące do dziś: dwór kapituły krakowskiej (1566) zwany zamkiem oraz kościół murowany pw. św. Mateusza i Wawrzyńca (1583) w miejsce drewnianej świątyni. Miasto powoli rozwijało się, choć coraz gęstsza i drewniana zabudowa sprzyjała kilku wielkim pożarom, po których miasto musiało podnosić się na nowo. Szybkiemu rozwojowi nie sprzyjały też wybuchy zarazy i wojny.

Powierzchnia gminy Kleszczewo wynosi 74,8 km2 (7.477 ha), z czego tereny zabudowane i zainwestowane zajmują około 8%, a pozostały obszar to tereny otwarte, użytkowane w różny sposób: wody powierzchniowe, kompleksy leśne, użytki rolne oraz nieużytki i tereny niezagospodarowane. Gmina Kleszczewo to gmina rolnicza, jednak z wyraźnie określoną perspektywą wielokierunkowego rozwoju.

Gmina Kleszczewo położona jest w całości na obszarze płaskiej i całkowicie pozbawionej lasów Równinie Wrzesińskiej. Nieco większe różnice poziomów występują jedynie na zachodnim krańcu gminy, gdzie teren opada ku dolinie strumienia Michałówka. W tym miejscu znajduje się najniższy punkt gminy – 71 m n. p. m. Z kolei najwyżej położone miejsce (102 m n. p. m.) gminy można znaleźć na wschodnim skraju gminy w rejonie wsi Markowice.

Dwór w Nagradowicach pochodzi z ok. 1910 r. Z architektonicznego punktu widzenia jest to piętrowy budynek z wejściem umieszczonym w fasadzie bocznej, ozdobiony arkadowym portykiem ujętym w kolumny. W pobliżu dworu znajdują się zabudowania folwarczne z XIX/XX w. Dwór otoczony jest parkiem krajobrazowym (pow. 2,3 ha) ze starodrzewiem, m.in. lipy oraz stawem, rozplanowany w II poł. XIX w. Obecnie dwór został odnowiony i należy do Stacji Hodowli Roślin Nagradowice.

W skład gminy Kleszczewo wchodzi szesnaście miejscowości, w tym dwanaście sołectw: Bylin, Gowarzewo (wraz z miejscowościami Szewce i Tanibórz), Kleszczewo (wraz z miejscowością Lipowice), Komorniki, Krerowo (wraz z miejscowością Bugaj) , Krzyżowniki, Nagradowice, Markowice, Poklatki, Śródka, Tulce oraz Zimin.

Najwcześniejsze informacje dotyczące historii gminy Kleszczewo pochodzą z przełomu XIII oraz XIV w. Na podstawie zapisów w dokumentach datowanych na tamten okres wiadomo, iż do najstarszych miejscowości należą: Kleszczewo (1218 r.), Krerowo (1257 r.), Nagradowice (1268 r.), a także Taniborz (1292 r.). Podane daty okreslają pierwsze wzmianki o miejscowościach.